sometimes when you fall you fly
you fell like a blue bird on the orange sky
and when you getting a little bit up
you can't stop thinking how to come back

so again you falling and you can fly...

myślę, że byłby to świetny refren do piosenki. Wyszedł sam z siebie, ale coś nie jestem przekonana do jego poprawności gramatycznej :D jeszcze to sprawdzę i napisze wtedy resztę ;P pozdrówka dla tych co to czytają, jeśli w ogóle ktoś taki jest ;P

Pamiętasz, gdy się całowaliśmy
Wciąż czujesz to na swoich ustach.
Pamiętasz, gdy tańczyłeś ze mną
Bez żadnej muzyki...

Kocham Cie

Pójdę
Zaginę w zielonym oknie lasu
Zniknę
Zapomnę
O złym jazgocie czasów
Zamyślę
Zasmucę
Zakryje mi oczy sen
Zdobędę..
Ale czy wrócę
Do zieloności drzew
Odkryję świat na nowo
Policzę oddechy traw
Pójdę
Idąc na tamten brzeg
Na drugim brzegu
Pobiegnę
Zanurzę
W zapach pól
Zamyślę
Zapomnę
Lecz wrócę
Do zieloności snów

Boże,
Daj słuch,
bo choć go posiadam, nie słucham..
Daj wzrok,
bo patrzę, lecz nic nie widzę...
Daj rozwagę,
by móc właściwie kierować swoimi umiejętnościami,
Daj radość,
aby móc doceniać wartość każdej chwili,
Daj przyjaciół,
którzy by zawsze ze mną byli,
Daj wiarę,
która podobno góry przenosić umie..
Daj miłość,
bo podobno ten kto kocha-rozumie,
Daj odwagę,
by nie bać się stanąć po właściwej stronie
Daj siłę,
by móc walczyć w swojej obronie..
daj choć część z siebie
bym mogła zrozumieć
czemu jesteś tam-w niebie
a nie tu na ziemi, gdzie inni szukają Ciebie..

Znajdź sens łez, potoku mysli cel...

Życia garćć bierz, spójrz na mnie też...

Usmiechnji się, powiedz że tego chcesz...

Ciepło tej osoby, miłosci piekna w swej prostocie...

Wolnosci galopu, szumu wiatru...

Chcąc chwalic piekno idealnosci ciszy...

Choć na pewno to wszystko są baje.
takie, wiecie, beje baju - baju,
to jednakże tak coś mi się zdaje,
że przyjemnie wierzyć w Mikołajów.
Świat się nimi co roku zaludnia
o północy dnia szóstego grudnia.

Nie wiadomo dotychczas dokładnie,
gdzie Mikołaj przez cały rok żyje.
Chyba w szafach, komodach gdzieś na dnie
przed ludzkimi oczami się kryje.
Kto ma szczęście, ten na dnie komody
ujrzy czasem strzępek siwej brody.

Bo tak samo dziś, jak i przed laty.
utrzymuje się w modzie ta moda,
że Mikołaj być musi - brodaty
i że biała być musi ta broda.
Białe brody nie lecq im z nieba,
dużo waty na brody potrzeba.

Co do worka natomiast, to worek,
w którym się wszędzie mieszczq podarki
jak powiedział Mikołaj Gawronek -
najprzedniejszej powinien być marki.
A znów według Mikołaja Trepszy,
taki worek im większy, tym lepszy.

No, a kiedy odejdzie Mikołaj,
ten pan z brodq, ta figura z bajek,
to nie wzywaj go, nie płacz, nie wołaj,
daj powrócić mu do Mikołajek...
Bo najlepiej jest im w Mikołajkach,
chociaż może to też tylko bajka.

Wstrzymaj pociąg czasu
i zamknij tory codzienności
Porwę cię na Wyspę Miłosnego Opętania,
gdzie zmącimy
i wzburzymy wody przyzwoitości

Wilgotna od pereł rosy dziewiczego poranka,
napoję każdą cząstkę twego ciała
Ty zaś,
bądź mym stwórcą
i co noc
na piaskowym płótnie
ubarwiaj mą nagość w kolejne doznania
Wsłuchajmy się w tajemniczą ciszę kamieni,
leniwie mruczących w takt wiatru
Poddajmy się słońcu,
niech zadziwia nas swym
rannym i wieczornym makijażem.

Poszybujmy z rajskim ptakiem,
a dotkniemy gładkiego lica nieba
Nasyćmy oczy witrażem zieleni
odbijającym zbłąkane krople deszczu.

Zostań tutaj
stań się mym snem i oddechem
Niech każda chwila
tęskni za poprzednią
Tutaj mnie zdobywaj
i pozbawiaj rzeczywistości